Bir güzel liman

Bir güzel liman…

 

          İnsanoğlu acı bir çığlıkla  atar  ilk adımı bu dünyaya.Adeta yeniden anne rahmini isteyişin bir çığlığı gibidir.Karanlıklardan aydınlığa degil,aydınlıklardan karanlığa doğmuş gibidir.İlk tuttuğunda annesini,  sütten çok o karanlığın kokusunu hisseder annesinin şefkatli kollarında…Geriye dönememiştir ama  kokusunu hissetmiştir ait olduğu bedenin ve o teselliyle susar,karanlıklar içinde bir güneş gibi sımsıkı tutunur annesine ve hayatın içine doğru başlar yürüyüş.Dostluklar da böyle olmalı değil mi?Bir anne sıcaklığında tutunmalı dostlar birbirlerine.Maviiklimler işte bunu için varolmalı,yürümeli hayatın içine doğru bir anne sıcaklığında…

         Sonra çocukluk yılları başlar çok geçmeden.Kazanmanın kaybetmenin,hinliklerin,büyüklük küçüklük  aldanma ve aldatmaların henüz tanınmadığı, kirliliklerin bilinmediği, saflığın, hesapsızlığın, ak-paklığın imrenilecek süreci başlar insanoğlunda.ne gece konduda kaldığının farkındadır çocuk, ne de saraylarda oturduğunun.İkisini korsanız yan yana en güzel ve en büyük dostluklar her zaman hazırdır.Parmağı acısa koşacağı bir anne kucağı,başı ağrısa yanıbaşında dağ gibi bir babanın hazır bulunduğu çocukluk yılları bir yel esip geçmiş gibi geçer gider.Dostluklarda böyle olmalı değil mi? Dağ gibi,kaya gibi baba gibi güven duygusu içinde olmalı dostluklar.Maviiklimler de bir baba kucağı olmalı yarenlerine  değil mi? Kartal kanatlarıyla sarmalı insanları birbirlerine. Kartal yuvaları kadar güvenli,yüksek de yüce  ve asil durmalı değil mi?            

         Gençlik yılları; deli çağları insanın,kanlı yılları kanayan, kanatan yılları…Sevgi,aşk,kazanma kaybetme,ben varım ve benden başka büyük yok deme yılları.Karlar erimeye başlamıştır bahar gelmiştir artık.Akar deli deli.Coşkun sular gibi.Çarpıla çarpıla düşe kalka yürümeye çalışır yuvarlanır düşer acımasız hayatın içine.Ama hala acıtıldığında dizlerine başını koyacağı bir anne,gölgesine sığınacağı bir babası,boynunu büktüğünde sahip çıkacağı bir ağabeysi, ablası, amcası halası dayısı vardır.Bir aile ebeveyn vesayetinde geçer gider bu yıllarda. Her başı dara düştüğünde bir ebeveyn hassasiyetinde karşılıksız ve hesapsız sarılmalı değil mi dostlarda birbirlerine,bir aile sıcaklığında sahip çıkmalı değil mi .İşte o aile olmalı maviiklimlerde can yüreklerine. Küskünlerini barıştırmalı, her dara düşene vermeli şefkatini, durulmalı sular maviiklimlerde, ve bir zincirin halkaları gibi tutunmalı değil mi?           

        Ve sonra çabuk geçen yıllar…Ne olduğunu nasıl geçtiğini bilmediğiniz çola çocuğa karıştığınız, bağımsız kaldığınız, zor ve uzun yıllar…En çok  dost arkadaş aradığınız yıllar. Başınız sıkıştığında paylaşamadığınız, kimselere açılamadığınız,içinize içinize yıprandığınız kahrolası yıllar. Bir lokma ekmek için yapamayacağınız, katlanamayacağınız sıkıntıların olmadığı yıllar. Arkadaş diye sarıldığınız nice insanların sizi yerden yere çarparak pişirdiği,kalmadı mı dünya da bir tek dost bir tek yar dediğiniz zamanlar.Fırtına da  dümenini kaybetmiş bir gemi gibi savrulduğunuz,nereye nasıl demir atacağınızı bilemediğiniz, bir gün için olsun bir an için olsun sığınılacak bir liman aradığınız karmaşık yıllar. İşte o sığınalacak liman olmalı değil mi maviiklimler. Acılarınızı unutturan bir gecelik bir anlık da olsa sizi engin, sakin ve durgun bir limana taşıyan dost bir el olmalı değil mi maviiklimler…        

         Acısıyla tatlısıyla bir ömür geçmiştir artık. Lüzümsuz bir eşya gibi hisetmeye başlamışsınızdır zaman zaman kendinizi. Mezarlar bir yakın görünmeye başlar gözünüze,dost görünmeye başlar,toprağınızı özlüyor gibisinizdir.Ne yaşayacak bir anınız kalmıştır ne de kalacağınız bir mekan. Bir diken üstü gibidir sanki hayatın kendisi. Dost değil bir iki cümle konuşacak sokaktan herhangi bir kişiye bile merhaba diyecek cesaretiniz kalmamıştır. Yalnız bırakılmışlığın anaforunda dönerde durursunuz. Bayramlar bile sevindiremez olmuştur, geçmiş anılarınız la avunmak da usandırmıştır artık sizi. Bir sizi dinleyecek insan bulamazsınız koskoca dünyada. İşte o anda bulmuşsanız maviiklimleri bir değil bin yürek dinleyecektir sizi.Şiirlerinizle anılarınızla  dönmüşsünüzdür hayata yeniden.         

        Bu iklimi yakalamak adına var maviiklimler. Hayatın tüm olumsuzlarını bir an içinde olsa unutabiliyor,yeni dostluklara kapı açabiliyor, saygının, sevginin,kardeşliğin dostluğun,şiirin  harmanlandığı bir ortamı yakabiliyorsak ne mutlu bizlere, ne mutlu bu ortamı yaratan dost yüreklere…

 

Mehmet DALKANAT

Son Güncelleme (Pazar, 16 Eylül 2007 03:38)

 
Yazar: Mehmet DALKANAT

YAZARIN DIGER YAZILARINI GORMEK ICIN TIKLAYIN

Yazar bilgileri: мєнмєт Dคℓкคηคт

Bu yazar simdiye kadar 142 eser ekledi.daha fazla bilgi icin yazar bilgilerine gidiniz.

Yorum ekle


Güvenlik kodu
Yenile

ÜYELİK GİRİŞİ

KÖŞE YAZARLARIMIZ
мєнмєт Dคℓкคηคт
мєнмєт Dคℓкคηคт
maviiklimler yönetimi
maviiklimler yönetimi
Gelismis Istatistikler
Toplam Üye:2434
Aktif Üyeler:2429
Son Üyemiz:byypbzcned1978
Son Ziyaretçi:nursen
İçerik:24677
İçerik Okunma:23338654
RADYO MAVİİKLİMLER
Günün Sözü
Demokrasi, halkın halk tarafından halk için iradesidir.
LİNCOLN -

Friends Online