NE VARSA KALDI


Bundan böyle kimseyi sevmesem mi diyorum
Elimde olsa sevmem belki de,
Bilmiyorum.
Birçok sevdiğimi yitirdim bu hayatta.
Hiçbirinin yeri dolmadı, bomboş kaldı.


Adı Hüseyin’di,
Köyünün dert babası.
Hayatının baharında, pırıl pırıl bir asker.
Hemşehrimdi.
Yollarımız Şemdinli’de kesişti.
Ben taburdaydım, o Aktütün Karakolunda.
Anası üzülmesin diye,
Doğu’da olduğunu söylememişler.
Bilecik’teki bir arkadaşından
Aktarma gönderirdi mektuplarını,
Oradaymış gibi.

Bir akşam üzeri
Tertiplerini teskereye gönderip
Geri dönerken karakol yolunda kaldı.
Kendi ellerimle gönderdim,
Tekirdağ’a şehadet mesajını.
Onu Bilecik’te zanneden annesi
Alınca haberi ,bir an durdu
Olduğu yere yığılıp kaldı.
Memlekete gönderdik şehidimizi.
Seneler sonra gittim köyüne
Yol boyundaki köyünde Hüseyin,
Hemen yol kenarında
Bir Albayrak altında kaldı.

Adı Niyazi,
Köyümün en sıradışı kişisi.
Bir akşam aldım onun da haberini.
Traktörle yuvarlandığı,
Karacahalil köprüsünde kaldı.
Yerel radyodaki son programıma giderken,
Benden istediği şarkı, elimizde yoktu
Çalamadım, içimde ukde kaldı.
Yaz gelince evin üzerine yaptığı
Küçük kulübesi öylece kalakaldı.


Adı Hamide, babaannem.
Yani çocukluğumuzun en aşinası.
Gidenlerin arasında en uzun ömürlü olanı.
Seksensekiz yıl dolu dolu yaşadı.
Bizi teskin eden de işin bu tarafıydı
Yine de içimizde acısı kaldı.


Adı Ümmet.
Çocukları kardeşim,
Kendi babam gibiydi.
Köyde her insanla barışık olandı.
Babaannemin ölümünde köye gittiğimde,
Uğradım, ziyaret ettim.
İlk gittiğim gün halini beğenmedim,
Hatta duramadım orada.
Ertesi gün tekrar gittim,
Yurt dışından gelen telefonu açtı,
Şakalar yaptı, şen şakraktı.
Düzeliyor diye sevindim,
İçim rahat çıktım köyden.
İki gün sonra acı bir telefon geldi.
Babaannemle dört gündü araları.
Kadir’in kızını, Mustafa’nın oğlunu göremedi.
İki oğlu, kızı, damadı, bir de ben
Hepimiz yetim kaldı.

Adı Rahmiye, öz be öz ablamdı.
Bir sabah erken saatte geldi haberi,
Dediler ki, bir ameliyat masasında kaldı.
İki kızının mürüvvetini göremedi,
Çocukluk anılarımız toprak altında kaldı.

Adı Kamuran, bir insanlık abidesi
Ablam gibi sevdim onu da.
Hep güler yüzlü, candandı.
Hoş geldin kardeşim der, çay ısmarlardı.
Tam hastalığını atlattı derken,
Soğuk bir şubat günü duyuldu son vedası.
Soyadı gibi çok “DOĞRU” bir insandı.
Geriye eşi, oğlu
Bir de gelin adayı kaldı.

İsimleri Serçin, Semih, Şaban’dı.
Serhad şehrinden dönüyorlardı.
Son umutları; arabayla uçtukları,
Taştan bir köprünün duvarında kaldı.
Serçin’i pek tanımazdım.
Duyduğum, ev alma hayalleri dünyada kaldı.
Bilmiyorum, ailesi nasıl dayandı.
Sözlüsü haberi alınca kendini paraladı,
Yandı ha yandı.
Söz yüzüğü kızın elinde kaldı.

Şaban abi, kendi halinde biri.
Köye araç bulamazsa, gece yanımızda kalırdı.
Çocukları küçükken eşinden boşandı.
Uzun yıllar da bekar kaldı.
Yeniden evlenmişti ki kazaya yakalandı.
Mezarına toprak attık, üstü kapandı.
Millet yavaş yavaş dağılırken oradan
Oğlu, elinde üzerini suladığı ibrikle
Mezarın başında kaldı.


Semih,
Semih ki o gencecik dalyan
Gidişi;
En derinden yaralayan,
Beni en fazla yıkan.
Onun da memur olma hayalleri kazada kaldı.
Babasına uzun süre ulaşılamadı,
Şaban abi öğle namazıyla defnedilirken
O, ikindiye kaldı.
Evinin önünde helallik alındı,
Her zamanki haliyle kefenin arasından bakarken
O anda sokakta kim varsa
Yaşlısı, genci, kadını, erkeği
Hepsinin gözü yaşlı kaldı.
Namazı kılındı, mezarlığa taşındı.
Cenazesi o civarın en kalabalığıydı,
Çünkü o genç yaşında
Hepimizden daha adamdı.
Üçü de Cuma günü gözlerini kapadı,
Kutlu bir kandilde düştüler toprağa.
Canımın, ciğerimin yarısı
Semih’in mezarındaki tahtaların altında kaldı.


Diyorum ya kimseyi sevmeyeyim diye
Birer birer gitti sevdiklerim
Birlikte yaşanacak ne varsa mahşere kaldı.

18.06.2012 Pazartesi 21:15
Murat ATA

Son Güncelleme (Salı, 19 Haziran 2012 02:05)

 
Yazar: atasiirsel

YAZARIN DIGER YAZILARINI GORMEK ICIN TIKLAYIN

Yazar bilgileri: Murat ATA

Bu yazar simdiye kadar 17 eser ekledi.daha fazla bilgi icin yazar bilgilerine gidiniz.

Yorumlar  

 
0 # Zeynep EROL 2012-06-25 19:29 birer birer kaybediyoruz sevdiklerimizi herbiri ayrı bir yara, herbirine ait untamayacağımız acı tatlı hatıralar…
Hayat böyle birşey işte.
Sevdiklerimizin yeri elbette dolmayacak ama bir daha sevmemek bir daha bağlanmamak mümkün mü.
Paylaşımın içimi acıttı Allah sevdiklerine rahmet eylesin.
Yaşadıklarınız sizi derinden etkilemiş besbelli vefalı yüreğiniz dert görmesin Allah geride kalan sevdiklerinize uzun ömürler versin.
Saygı ve sevgilerimle.
Cevap | Alıntı | Alıntı
 
 
0 # Murat ATA 2012-06-26 00:20 sağolun Zeynep Hanım
Benim asıl icimi acıtan babaannem dışında 49 yaşını geçen olmaması bu yazdıklarım içinde. Ama takdiri ilahi. Dua etmekten başka yapacak birşeyimiz yok. Sadece erken ayrılıklar içimizi acıtan. Yorumunuza teşekkürler.
Cevap | Alıntı | Alıntı
 

Yorum ekle


Güvenlik kodu
Yenile

ÜYELİK GİRİŞİ

KÖŞE YAZARLARIMIZ
мєнмєт Dคℓкคηคт
мєнмєт Dคℓкคηคт
maviiklimler yönetimi
maviiklimler yönetimi
Gelismis Istatistikler
Toplam Üye:2420
Aktif Üyeler:2414
Son Üyemiz:mikkialfaro011494647
Son Ziyaretçi:mikkialfaro011494647
İçerik:24691
İçerik Okunma:24131274
RADYO MAVİİKLİMLER
Günün Sözü
İnsanın gerçek soyluluğu erdemden gelir, doğuştan değil.
Epiktetos -

Friends Online